10
January
2019

De werkvloer is net een sportschool

Door Rebecca Verwijs

Met het nieuwe jaar nog maar net in de startblokken, wemelt het momenteel nog van de goeie voornemens, zowel op persoonlijk als op professioneel vlak. Voor mij staan de klassiekers dit jaar op mijn lijstje. Ik wil een sterker CV en een sterker lichaam.

De laatste was makkelijk, althans dat dacht ik. Je logt tegenwoordig gewoon online in bij de dichtstbijzijnde sportschool en twee minuten later heb je de inschrijving voltooid en kun je aan de slag. Dus met m’n gymtas, m’n nieuwe sportschoenen en een optimistische blik stap ik de volgende dag mijn lokale sportschool binnen.

Volledig onvoorbereid krijg ik een schok te verwerken. Het is maandagavond en het is druk, echt heel druk. Overal waar ik kijk zie ik mensen zichzelf in het zweet werken. Gezonde lichamen die hard aan het werken zijn op toestellen die ik nog nooit eerder gezien heb. Ik voel de moed in m’n schoenen zinken en ik moet dan ook mijn uiterste best doen om niet om te draaien en terug naar huis te gaan.

Al rennend op de loopband durf ik mijn omgeving iets beter op me in te laten werken. Ik zie mensen die duidelijk weten wat ze doen, sporten waarschijnlijk al jaren en de ervaring is ze af te lezen. Er zijn echter ook mensen die, net als ik, nog een pondje meer hebben en af en toe ook vragend bij een apparaat staan om deze vervolgens toch maar voorbij te lopen of aan een medesporter te vragen hoe deze aan te pakken.

Ik puf en steun ondertussen lekker door en als ik -met een hoofd als een tomaat- de loopband dan eindelijk uitzet staat er een boom van een vent naast me. Zo één waarvan je denkt: die zit vaker hier dan thuis. Ik bereid me voor op een opmerking op mijn vorm of het uiterst korte interval programma wat ik net met veel pijn en moeite heb weten af te ronden, echter niks is minder waar. “Je bent hier nieuw zeker, ik zag je zo twijfelend binnenstappen. Ik wilde even zeggen dat ik vind dat je hartstikke goed bezig bent. Ga zo door. En mocht je vragen hebben, ik ben hier praktisch de hele week.”

De werkvloer is in dit opzicht net een sportschool. Je komt binnen als jonge professional met je nieuwe kennis onder de arm en een frisse optimistische blik, maar krijgt als snel een schok te verwerken wanneer je je realiseert dat je eigenlijk nog van niks weet en je omgeven bent door mensen die al jaren meelopen en veel meer weten. Het is een kwestie van doorzetten en toch op een loopband gaan staan. Inderdaad, je vorm is wellicht nog niet zo goed en je uithoudingsvermogen nog niet op niveau, maar iedereen heeft gestaan waar jij nu staat. Niemand is geboren met een six-pack of een sterk CV. We zijn allemaal gewoon begonnen met een deur te openen en dapper binnen te stappen.

Morgen open ik weer een nieuwe deur, die van een nieuw professioneel trainingsprogramma. Waarschijnlijk zullen er ook hier mensen zijn met meer ervaring dan ik. Maar in plaats van me uit het veld te laten slaan kan ik nu zeggen: “Je bent hartstikke goed bezig, ga zo door! En als je vragen hebt, gewoon lekker stellen.”

blog overzichtB

ook interessant?

16
January
2019

Status flow

Jij hebt het ook wel eens mee gemaakt. Dat gevoel van focus, aandacht en uitdaging tegelijk. Het lijkt wel alsof het je overkomt, je het niet kunt sturen, terwijl je het juist op bepaalde momenten graag zou willen aanwakkeren. Hoe werkt dat?

20
December
2018

Wat wilde jij later worden?

Wat wil je later worden? Een onmogelijke vraag. Het is een reis van keuzes, kansen en misschien wel toeval. Weet jij nog wat je later wilde worden?

31
October
2018

Je bent goed zoals je bent

Wie ben je? Wat wil je? Is dit het nou? Allemaal vragen die voorheen bij een mid-life crisis hoorden en nu al in een dertigersdilemma aan de orde zijn. ‘Je bent goed zoals je bent.’ Ja lekker is dat!